فضایی برای فکرکردنِ آهسته دربارهی آنچه گفته نمیشود؛ کارِ بالینی، مبتنی بر گوشدادنِ دقیق به آنچه در پسِ کلمهها جریان دارد.
شروعِ گفتوگو ↖رواندرمانگر و پژوهشگرِ حوزهی روانکاوی، با تمرکز بر رویکردهای روابطابژهای و آنچه در فضای بینِ دو ذهن، پیش از هر تفسیری، رخ میدهد. کار بالینی من بر پایهی گوشدادنِ دقیق و همراهیای صبورانه با آنچه بیمار هنوز نمیتواند در قالبِ کلمه بیان کند، شکل گرفته است.
در کنارِ کارِ درمانی، این فضا را برای نوشتنِ یادداشتهای بالینی راه انداختهام؛ تلاشی برای باز کردنِ مفاهیمِ روانکاوانه برای مخاطبی که میخواهد عمیقتر دربارهی ذهن فکر کند.
پیش از هر تفسیری، ظرفیتِ نگهداشتنِ آنچه هنوز قابلِفکرکردن نیست؛ فضایی امن برای احساساتِ خام.
آنچه در فضای بینِ درمانگر و بیمار جریان دارد، پیش از هر تکنیکی، خودِ مسیرِ درمان است.
هر سمپتوم، جایگزینِ چیزی است. کار، نه حذفِ آن، بلکه فهمِ آن چیزی است که علامت جایش را نگه داشته.
نکتهای بالینی دربارهی واکنش درمانی منفی، از فروید تا بتی جوزف.
گاهی رنجِ آشنا، امنتر از رهاییِ ناشناخته است.
نکتهای بالینی دربارهی همانندسازی فرافکنانه و ظرفگری.
حسِ بیدلیلِ درمانگر، گاه پیامی از بیمار است.
نکتهای بالینی دربارهی اجبار به تکرار، از فروید تا بیون.
گاهی تکرار، تلاشیست برای رساندنِ گذشته به سرانجامی متفاوت.
اگر مایل به شروعِ درمان یا مشاورهی اولیه هستید، از راههای زیر در تماس باشید. پاسخگوییِ معمول ظرفِ ۲ تا ۳ روزِ کاری است.